Έχετε σκεφτεί ότι κάποιες φράσεις που παλιά τις λέγαμε κατά κόρον πλέον δεν τις χρησιμοποιούμε πια. Ας δούμε μια λίστα με μερικές από αυτές
Που να βρεις τέτοια ώρα ταξί.
Με πήραν τηλέφωνο από την τράπεζα και μου είπαν ότι εγκρίθηκε το δάνειο σπιτιού.
Σήμερα μου ανακοίνωσαν αύξηση μισθού.
Πήγα για ψώνια στα μαγαζιά.
Φούλαρα το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου.
Γέμισα την δεξαμενή με πετρέλαιο για τον χειμώνα.
Μου ήρθε το εκκαθαριστικό. Έχω επιστροφή.
Βρήκα δουλειά!
Προτιμήσαμε να πάρουμε σπίτι με δάνειο. Οι δόσεις πια είναι σαν ενοίκιο.
Άνοιξα λογαριασμό καταθέσεων, στην τράπεζα.
Άσε, κερνάω εγώ σήμερα.
Έγραψα το παιδί στο ιδιωτικό σχολείο, στο φροντιστήριο, στα αγγλικά και το χορό.
Έχω πάντα φυλαγμένα στο σπίτι δυο τρείς χιλιάδες ευρώ, για μια άμεση ανάγκη.
Καλές δουλειές! (σε εγκαίνια μαγαζιού).
Τι να το κάνω το ποδήλατο;
Μα δεν βλέπεις ότι το γάλα έχει λήξει. Πέτα το μην πάθουμε τίποτα.
Τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου; (σε ανυποψίαστα παιδάκια)
Σου έχω αφήσει λεφτά για να πληρώσεις το ΤΕΒΕ.
Θα λείψουμε για τριήμερο.
Χαθήκαμε τι έγινε; Έχω πολύ δουλειά τις τελευταίες μέρες. Πνίγομαι.
Απολύθηκε, αλλά τουλάχιστον, μετά από τόσα χρόνια, πήρε καλή αποζημίωση.
Τι να πουν και οι Ισπανοί με 20% ανεργία;
Βρήκε και δεύτερη δουλειά για συμπλήρωμα. (για τον νιόπαντρο ανιψιό)
Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη. (Η ειρωνεία εδώ και για την πολλή δουλειά αλλά και για τον αφέντη)
Τέλος δυο πολύ καλά
Οι έλληνες δεν είναι ρατσιστές. Ούτε φασίστες.
Και…
…Είστε τυχεροί παιδί μου, που δεν ζήσατε πείνα και κατοχή…




